poem page

ขุนช้างขุนแผน ตอนที่ 4 พลายแก้วเป็นชู้กับนางพิม

King Rama II


ครานั้นจึงโฉมเจ้าพลายแก้ว                ไปวัดคํ่าแล้วหาบวชไม่
คอยดูฤกษ์เวลาจะคลาไคล                        ประมาณได้สักสองยามปลาย
ดวงเดือนเลื่อนเด่นดาวระยับ                ยืนขยับเพ่งพิศเมฆฉาย
ช่วงขาวดุจดาวประกายพราย                        แต่งกายประกอบพร้อมทุกประการ
พิเคราะห์ดูหลาวเหล็กแลผีหลวง                ปลอดห่วงดวงใจก็ฮึกหาญ
สูรย์จันทร์แม่นยำด้วยชำนาญ                        ย่างเท้าก้าวผ่านไปตามทิศ ฯ
มาถึงบ้านนางพิมหาช้าไม่                เสกข้าวสารหว่านไปให้หลับสนิท
สะเดาะกลอนถอนลั่นทุกชั้นชิด                        ที่บานปิดก็เปิดออกทันใด
.......................................................................................
เอนอิงพิงประทับลงกับหมอน                สะอื้นอ้อนอ่อนแอบลงแนบหน้า
กระเดือกเสือกดิ้นอยู่ไปมา                        เกิดมหาเมฆมืดโพยมบน
ฮือฮืออื้อเสียงพายุพัด                        กลิ้งกลัดเกลื่อนกลุ้มชอุ่มฝน
เป็นห่าแรกแตกพยับโพยมบน                        ไม่ทานทนทั่วกระทั่งทั้งแดนไตร ฯ

Khun Chang Khun Phaen Book 4: The Affair of Phlai Kaew and Nang Phim

Peeriya Pongsarigun and John Viano


Beautiful Phlai Kaew returned to the monastery
Too much burden of affection, he did carry 
All he did was bide the time
When two a.m. strikes, he will climb
        The moon shone among the glittering stars 
The clouds are shifting; “Tonight is ours.” 
Phlai Kaew stared at the starry white sky 
He was well groomed and ready to fly
        Sacred weapons, metal amulets, and Royal souls
At his side are playing their roles
He was relaxed, brave, and wise —
Knowing the sun and the moon are his allies
        At Nang Phim’s place, there he goes
Sowing the sacred grain to make people doze
And he unlocks every single door
The house is for him to explore
        They lean on their pillows, discovering 
Each other, moaning, grasping tight, smothering —
Tossing and turning — struggling in each other’s arms
The sky turns black and come the heavy storms
        Which then come groaning and growling
With rain sloshing and scouring
Like the first rain that God had given
Lashing at the earth and the heavens